باران عشق

سلام

خيلي وقته كه نيومدم دلم خيلي تنگه خيلي خيلي تنگه

اول بذاريد علت غيبتم رو بگم و اونم اينه كه اميدوام اين شتر خوشبختي دم در خونه همتون بشينه و شما هم قاطي مرغا شيد درست حدس زديد ما هم قاطي مرغا شديم رفت

خلاصه اينكه اومدم كه بگم عشق يه نعمت خيلي بزرگه كه خدا به بنده هاش ميده اگه اين نعمت بهتون رسيده دو دستي حتماً بچسبيد و اگه نه منتظر باشيد چون تو راهه خدا اين نعمت قشنگ به همه بنده هاش مي ده اما حيف كه خيليا قدرشو نمي دونن

خيلي خوبه كه آدم يه مونس داشته باشه يه همدم يكي كه عاشقانه دوستش داشته باشه. خب گاهي وقتا شايد يه كشمكش هايي به وجود بياد اما كوتاهه و يه عشق واقعي هيچ وقت با اين درگيري هاي از هم نمي پاشه

عشق موقعيت هاي غير ممكن را ممكن مي سازد

خداحافظ

نوشته شده توسط شیوا در چهاردهم آبان 1388 ساعت 9:50 موضوع | لینک ثابت

سلام به همه دوستای همیشه همراهم

با وجود غیبت طولانی که داشتم اما باز تنهام نذاشتید حالا من یه تشکر بدهکارم

ممنون

دیدگه دیگه

برگشتم

نوشته شده توسط شیوا در هشتم آبان 1387 ساعت 15:45 موضوع | لینک ثابت

یه سلام گرم گرم گرم گرم به همه دوستای گلم امیدوارم دلتون همیشه بهاری باشه

راستش نمی دونم چی بگم خیلی از لطفتون ممنونم

باید بگم که یه مدت نمی تونم بیام اما می دونم دلم براتون خیلی تنگ می شه برام دعا کنید به محض اینکه مشکلم برطرف بشه حتماْ میام مطمئن باشید زیاد طول نمی کشه

فقط تنهام نذارید

قربون همه دوستای عزیزم برم

فعلاْ بای

شیوا

نوشته شده توسط شیوا در بیست و نهم مرداد 1387 ساعت 11:43 موضوع | لینک ثابت

از خدا خواستم تا دردهایم را التیام بخشد

خدا پاسخ گفت:

مخلوق من ! هر دردی را درمانی است و این تو هستی که باید درمان دردهایت را بجویی

از خدا خواستم تا جسم ناتوان مرا توانایی بخشد

خدا پاسخ گفت:

آفریده من آنچه باید تکامل یابد روح توست جسمت تنها قالب گذراست

از خدا خواستم تا به من صبر عنایت کند

خدا پاسخ گفت:

بنده قدرتمند من! صبر حاصل سختی است عطا شدنی نیست بلکه آموختنی است

از خدا خواستم تا مرا شادی و شعف بخشد

خدا پاسخ گفت:

نازنین من به تو موهبت بسیار بخشیدم شاد بودن با خود توست

از خدا خواستم تا رنج هایم را کاستی دهد

خدا پاسخ گفت:

مخلوق صبورم بهای رنج تو دوری از دنیا و نزدیکی به من است

از خدا خواستم تا روحم را شکوفا سازد

خدا پاسخ گفت:

پرور روح تو با تو اما آراستن آن با من

به خاطر داشته باش در مسیر عشق ورزیدن به من

به مقصد دوست داشتن دیگران خواهی رسید

نوشته شده توسط شیوا در پانزدهم تیر 1387 ساعت 20:6 موضوع | لینک ثابت

Happy Birthday to you

1387/3/28

نوشته شده توسط شیوا در بیست و هفتم خرداد 1387 ساعت 19:9 موضوع | لینک ثابت

به موت قسم که خوب نیست، عشقو تو سینه کشتن
                                                                 رو ورقای کاغذ، فقط از تو نوشتم

تورو تو خلوته دل، بی همزبون گذاشتن، صاحبه دنیا بودم، اما تورو نداشتم
خبر نداری گل کرد، بوته خشک مرده، گل داده جون گرفته بوت به تنش که خورده
گل داده جون گرفته بوت به تنش که خورده

تو این غمه دربه دری، که از همه بی خبری
تو این روزای بی کسی، مگه تو بدادم برسی
خبر نداری گل کرد، خبر نداری گل کرد، بوته خشک مرده ،گل داده جون گرفته بوت به تنش که خورده
گل داده جون گرفته بوت به تنش که خورده

به موت قسم که خوب نیست ،عشقو تو سینه کشتن
                                                          رو ورقای کاغذ، فقط از تو نوشتم

تورو تو خلوته دل بی همزبون گذاشتن، صاحبه دنیا بودم، اما تورو نداشتم
خبر نداری گل کرد، بوته خشک مرده، گل داده جون گرفته بوت به تنش که خورده
گل داده جون گرفته بوت به تنش که خورده

(از قمه عشق چه میباید کرد، میتوان قصه نوشت، شعر سرود، میتوان گریه جان سوزی کرد، میتوان از غمه عشق ماتم داشت)

نوشته شده توسط شیوا در بیست و ششم اردیبهشت 1387 ساعت 17:25 موضوع | لینک ثابت

تو که موندي روزاي من رنگي شده ، دله من عاشقه دلتنگي شده،
غم به اون غمگيني نيست، غصه به اون سنگيني نيست، گريه ديگه ينهوني نيست، دل به اون داغوني نيست


تو نبودي اين دله من خونه اي بود سرد و سياه، مي نشست يشته غروب تا برسي از توي راه،
غم به اون غمگيني بود غصه به اون سنگيني بود تو که موندي،
غم به اون غمگيني نيست، غصه به اون سنگيني نيست، گريه ديگه ينهوني نيست، دل به اون داغوني نيست



تو که موندي روزاي من رنگي شده ، دله من عاشقه دلتنگي شده،
غم به اون غمگيني نيست، غصه به اون سنگيني نيست، گريه ديگه ينهوني نيست، دل به اون داغوني نيست


(وقته بيداريست، وقته سر زدن به دشته زندگي، و درو کردنه خاکه قسمت است،
صبح ميآيد، نرمو آهسته، به نرمي ير يروانه، به آهستگيه ياي آرامش، صبح ميآيد، صبح ميآيد)
نگو که دلتنگ نميشي ، اگه برم اگه برم
اگه يه روزي بدوني ، که ديگه دوست ندارم
نگو که حتي نمي خواي ، ديگه نگاهت بکنم
تو آرزوته يه روزي ، سر روي شونت بذارم


به اوج ابرها مي رسي ، اگه يه روز صدات کنم
تو خواب و رويا گم ميشي ، اگه فقط نگات کنم
يه روز با يک نگاه توعاشق و مجنون مي شدم
شبها مثل ديوونه ها سر به بيابون مي زدم
امّا تو حتي يک نفس ، همنفس من نشدي
حالا که خيلي دير شده ، ديدي که عشق رو بلدي


ديگه يه عمري تو شبها ، ستاره اي سر نزده
قشنگي چشماي تو ، ديگه برام عادي شده
نگو تا قيامت هم ، تو نمياي به ديدنم
تو آرزوته يه روزي ، فقط نگاهت بکنم

فقط نگاهت بکنم

نوشته شده توسط شیوا در نهم اردیبهشت 1387 ساعت 18:55 موضوع | لینک ثابت

عطر نرگس رقص باد

نغمه پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش به حال روزگار

نوروز یادگار جمشید مبارک

سلام به همه دوستای خوبم

سال جدید و ولادت حضرت محمد (ص) را به همه شما عزیزان تبریک می گم و امیدوارم سالی خوش و پر از موفقیت پیش رو داشته باشید منو به خاطر غیبت طولانیم ببخشید 

نوشته شده توسط شیوا در چهارم فروردین 1387 ساعت 16:57 موضوع | لینک ثابت

روز والنتاین (روز عشاق و یا روز عشق ورزی) مصادف با 25 بهمن‌ماه (۱۴ فوریه) در بعضی فرهنگها روز ابراز عشق است.این ابراز عشق معمولاً با فرستادن کارت والنتاین به صورت ناشناس انجام می‌شود.سابقهٔ تاریخی روز والنتاین به جشنی که به افتخار قدیس والنتاین در کلیساهای کاتولیک برگزار می‌شد، باز می‌گردد.

در سده سوم میلادی که مطابق می‌شود با اوایل شاهنشاهی ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام کلودیوس دوم. کلودیوس عقاید عجیبی داشته است از جمله اینکه سربازی خوب خواهد جنگید که مجرد باشد. از این رو ازدواج را برای سربازان امپراتوری روم قدغن می‌کند.
کلودیوس به قدری بی‌رحم وفرمانش به اندازه‌ای قاطع بود که هیچ کس جرات کمک به ازدواج سربازان را نداشت. اما کشیشی به نام والنتیوس (والنتاین)، مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می‌کرد. کلودیوس دوم از این جریان خبردار می‌شود و دستور می‌دهد که والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان می‌شود. سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد عشاق، با قلبی عاشق اعدام می‌شود…
بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق می‌دانند و از آن زمان نهاد و نمادی می‌شود برای عشق!

در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است. در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با ۲۹ بهمن، یعنی تنها ۳ روز پس از روز والنتاین. این روز سپندارمذگان یا «اسفندارمذگان» نام داشته است. سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌‌کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌‌دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می‌‌کردند. اخیرا گروهی از دوستداران فرهنگ ایرانی پیشنهاد کرده اند که به منظور حفظ فرهنگ ایرانی سپندارمذگان بجای والنتاین به عنوان روز عشق گرامی داشته شود.

سمبلهاي والنتاين شامل موارد زير ميباشد:
1- شكل يك قلب ساده و يا تير خورده: از آنجـايـي كـه قـلب مركز احساسات عميق،اصيل و پر شور است. قلب تير خورده آسيب پذيري عشق را نشان ميدهد. هنگامي كه شما از سوي معشوق خود طرد ميشود. قلب تير خورده نشانه پيوند و اتحاد زن و مرد نيز مي باشد.

2- كيوپيد(CUPID): كـه به شـكل يك كودك برهنه، فربه و بالدار ترسيم ميگردد. اين كودك شيطان با لبخندي موذيانه تـيـر و كمان نيز با خود حمل ميكند. چنانچه يكي از تيرهاي اين كودك به قلب فردي اصابت كند وي فورا عاشق مي شود. كـيوپيد در واقع پسر ونوس الهه عشق و زيبايي در افسانه هاي روم باستان مي بـاشد. معني لغوي آن “آرزو ” است. كوپيد برخي اوقات آمور(AMOR) نيز ناميده ميگردد. همتاي كوپيد در افسانه هاي يوناني اروس ((EROS نام دارد.

3- كبوتر،قمري و مرغ عشق: اين پرندگان نماد وفاداري، پاكي و معصوميت هستند.

4- گل رز: گل سرخ شهبانوي گلهاست. نماد جنگ و صلح، عشق و گذشت.

5- تور: جنـس دستـمال خانم هـا را در گـذشـته تشـكـيـل ميـداده است. در زمــانهاي ديرين رسم برآن بوده كه هرگاه دسـتـمال خـانمـي به زميــن مي افتاد مردي كه متوجه آن ميشده بلافاصله آن را از زمين برداشته و به زن مي داد.

6- گره هاي عشق: از يك سري حلقه هاي در هم تنيده و بافته شـده تشكـيـل يـــافته اند. اين حلقه ها آغاز و پاياني ندارند و نماد عشق جاوداني و پايدار است.

نوشته شده توسط شیوا در هفدهم بهمن 1386 ساعت 11:44 موضوع | لینک ثابت

اون چقدر ساده ازم بريد ورفت
                                       وانمود كرد كه من و نديد ورفت
همه گفتن اون ازت بي خبره
                                     به خدا گريه هام وشنيد ورفت

رخصت بده که بشکنم غرورم و به پاي تو 

 فرصت بده که جون بدم به
حرمت صداي تو

مهلت بده تو شهر تو دوباره دربدر بشم

از اشتعال بوسه هات يه تل خاکستر بشم

بزار که رنگ گونه هات منو به مسلخ بکشه 

 بختک سرد بي کسي از رو دريچه رد بشه

با رخصت نگاه تو البرز و از جا مي کنم

رو خواب شب خط مي کشم به قلب فردا مي زنم

نمي زارم دست نسيم به گرد عطرت برسه

براي از طرح رد شدن فکر نوازشت بسه

بودن تو غنيمته حتي براي يه نفس

نزار که بي تو کم بشم تو ازدحام اين قفس

فرصت بده کنار تو به خواب گل پا بزارم

جراحت هجرتت و پشت سرم جا بزارم

کمي کنار من بمون فرصتمون خيلي کمه

بدون همراهي تو شکستنم دم به دمه

نوشته شده توسط شیوا در شانزدهم بهمن 1386 ساعت 16:47 موضوع | لینک ثابت